30 april 2026
In memoriam, Bien
Na vijftien jaar namen we afscheid van Bien, onze altijd pratende kat met een onmiskenbare stem en een voorliefde voor water.
Na vijftien jaar hebben we afscheid genomen van Bien, onze altijd pratende kat. We kijken met heel veel warmte terug op een bijzonder dier.
Een zacht afscheid
Het afscheid duurde twee dagen, waarin Bien langzaam van haar ene naar haar andere lievelingsplekje schommelde. Aan het eind van de dag trok ze zich terug in de badkamer, waar ze het liefst was.
Vijf bescheiden mauwen maakten Schelto erop attent dat ze afscheid nam. Hij ging bij haar zitten en zag haar borstkas nauwelijks nog bewegen. Sacha kwam op datzelfde moment thuis en kon ook nog afscheid nemen.
Vanuit Zutphen naar de vallei
Bien kwam in 2011 met haar zusje bij ons wonen in Zutphen. Ze had altijd een luide stem en een overmatige interesse in lopende kranen en plasjes water. Zo maakte ze ons ooit attent op een lekkage in de wc, heel behulpzaam.
Een paar keer per week moest Bien "opladen", en dat maakte ze duidelijk ook: op schoot, met haar kop onder je arm.
Haar eigen ritme
In Spanje hield Bien er altijd haar eigen ritme op na. Grote stenen vermeed ze, en harde wind vond ze maar niets. Water bleef haar aantrekken; daarom was de badkamer een van haar favoriete plekken.
De laatste twee jaar was ze doof en werd haar uitzonderlijk rauwe miauw nog luider. Pratend liep ze door de tuin, ook toen ze begon te dementeren.
Wij bewaren heel mooie herinneringen aan deze unieke kat. Ze kreeg een mooie plek bij ons in de tuin, naast Zaza, die ook uit Zutphen was meeverhuisd en hier in 2018 overleed. We gaan haar niet vergeten.