Kippen kippen en nog meer kippen

 

Sinds twee weken hebben wij weer een paar nieuwe vaste bewoners op Finca Lliber!

 

 Zoals jullie wellicht weten zijn we met twee katten gekomen en hebben we in het eerste jaar gezinsuitbreiding gehad met Maria en Nora, onze ‘rode’ kippen. In het voorjaar zijn Fatima en Aisha erbij gekomen. Zij zijn geringd en van het ras Alicantina, een autochtoon ras. En nu dus Nuria en Catharina, zwart met roestrode veren. Een mooi gemêleerd gezelschap dat natuurlijk nog erg aan elkaar moet wennen. “Die twee nieuwe ‘indringers’ moeten natuurlijk niet denken dat ze zomaar met alles mogen meedoen.”

 

 

Ze zijn echt grappig

 

Veel ervaring hadden we vorig jaar nog niet met kippen, maar ze zijn reuze grappig. Bij zonsopgang drentelen ze al langs het hek van hun hok in de hoop dat, meestal Sacha, nu eindelijk eens met wat vers eten komt. Pasta, aardappel, bulgur of couscous wordt gewaardeerd als het niet ‘al dente’ is, maar flink doorgekookt. Men zegt dat ze alle resten wel OK vinden, maar deze dames zijn zeer kieskeurig. Met rauwe groente of fruit hoeven we niet aan te komen. Een rotte banaan of peer is wel weer prima. De rest van de dag lopen ze door de hele tuin te rotzooien. En als je maar de indruk wekt dat je richting hun hok loopt, komen ze in een drafje aangerend.  En ze gaan zelfstandig op stok elke avond, altijd rond zonsondergang.

 

Maar wel op tijd naar bed

De dames zijn natuurlijk gekomen om ook onze gasten van een vers ei te voorzien. Een productie van 200 à 300 eieren per kip per jaar is heel gebruikelijk, zei men. Maar zoals hiervoor al aangegeven, de dames wijken af van de standaard. Onze locatie blijkt voor al onze gasten en bezoeker een oase van rust. Geldt dit dan ook voor deze kippen? We kunnen er niets anders van maken. Om eerlijk te zijn hebben we een trouwe productieve dame, Nora, 5 per week. Aisha en Fatima leggen er onregelmatig maximaal 3 per week. De nieuwe aanwinst moet zich nog gaan bewijzen.

 

Neemt niet weg dat de eieren die worden gelegd, prachtig zijn. Mooie diep gele dooier, bijna niet te pellen maar heel smaakvol. Zelfs de cake of crêpes slaan geel uit door deze dooiers.

 

Dus we hebben niets te klagen en genieten van hun gekibbel, gemorrel en gekakel in de tuin.

 

En die namen? Die drukken de hoop uit dat Moren en Christenen prima samen kunnen leven, zelfs in een hok!

 

Trots blijven we

Ik citeer een van onze gasten, Rinny Koppenhagen die schreef op Google:

'Heerlijk verrassingskado voor m'n 50e verjaardag; paar dagen bij Sacha & Schelto vertoeven!! Wat een zalige vakantieplek; rust & ruimte, bergwandeling, relaxen bij het zwembad, als vanouds samen koken in de buitenkeuken met producten van de markt en uit eigen tuin natuurlijk.'

Klik hier voor meer reviews.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Sarriel (zondag, 17 maart 2019 19:11)

    Niks mis met een goeie chick. Verheug mij nu al op mijn volgende verblijf. Liefs